🌷अनुभवाची बॅग 🌷

 

सुलहर "सहर्ष सादर करत आहे * विचार मंथन* 

               🌷एक काल्पनिक सत्य 🌷     

       

                                            आयुष्याच्या परतीच्या  

                                प्रवासाची बॅग अशी भरावी का?

मी मागच्या 15 दिवसांपूर्वी मला मुलाकडे पर देशात कतार ला (दोहा) जायचे होते म्हणून मी

 एक पूर्वतयारी म्हणून बॅग भरत होते. व्हिसा न मिळाल्याने पुढे ढकलला प्रोग्राम व बॅग रीकामी करतांना  असा जर आपल्या  अंतिम प्रवासाचा व्हीजा कॅन्सल होऊ शकतो का ? असच काहीतरी , मनात आले. असो तसे तर मी नेहमीच गावाला जाते. सगळे जण मला म्हणत असतात, 'कीती भटकत च राहते!' पण मला आवडते आणि कारणास्तव मला जावंच लागतं. मग मी बॅग भरते अगदी उत्साहाने. आमचा एक ट्रिप च्या ग्रुप आहे त्याचे नाव सुद्धा (भटकंती )आहे. बॅग भरणं नेहमीचीच सवय आहे. काही विशेष नाही पण  आज जरा वेगळे वाटत होते  पण का? माहिती नाही ,नेहमी कुठे आपण बाहेर गावी गेलो की चार दिवसांन साठी जातो नंतर  परत येत असतो. मग मनात आले  जर अंतिम प्रवास यात्रेची बॅग भरयची असेल तर ती कशी भरावी? कारण आपण परत येत नाही किंवा व्हिसा न मिळाल्याने कॅन्सल होत नाही तर त्यात फक्त मागे उरतात त्या चिरकाल निशब्द अशा आठवणी, त्यात विचारांची, कर्तव्याची बॅग; जी पूर्ण जीवन प्रवासात भरलेली आहे  पण ती आपल्या सोबत येत नाही फक्त कर्माची पोटली सोबत येत असते. शेवटी हेच सत्य आहे जे सर्वांना स्वीकारावे लागते. 

पण एक आहे  आपण जगलेल्या अनुभवाची एक बॅग भरावी असा एक विचार डोक्यात आला. जगलेल्या अनुभव प्रवासाची बॅग भरायची. तसे तर आता जीवनाचा प्रवास काय आणि  भ्रमण भटकंती काय खूप झाली आणि एक ठराविक वयात प्रवासाला केव्हातरी ब्रेक लागेलच त्याच्या आठवणीने आता हे 

जाणीवपूर्वक लक्षात येत आहे.

प्रवासासाठी विचार भटकंतीची बॅगेत त्याचे काही अनुभवले प्रसंग आणि  कडवे सत्य, आयुष्याच्या परतीच्या प्रवासाची बॅग कशी भरायची? जीवनप्रवास भ्रमंती खूप केलेली पण ते आता आठवून जाणून घ्यायला हवी कारण हा केलेला अफाट पसारा आवरून कसे सुटसुटीत व्हावे, हे उतारवयात काही प्रसंगाने समजते आणि महत्त्वाचे आतापर्यंत आठवते. याच्यासाठी, त्याच्यासाठी हे त्याला ते त्याला प्रत्येकाच्या आवडी निवडी जपून, जिथे जाईन तिथे प्रत्येक ट्रीपला तिथले काही नवनवे दिसले ते प्रत्येकाला आणायचं पण आता वाटते कोणी मागत नव्हते पण आपणच आपलीच हौस आणि हव्यास, असतो आणि असायचा. मग ती बॅग किती पण जड झाली तरी पर्वा नसायची पण आता मला कळले आहे की अपेक्षेच्या आणि प्रेमाच्या ओझ्या खाली आजवर जो त्रास होत असून आयुष्याच्या प्रवास बॅगेत पण काय काय कोंबत होतो आणि किती किती साठवून ठेवत होतो, फक्त माये पोटी, काय राहिले का? कुठे ठेवायचे हे आता काम पडेल हे त्याला द्यायचे हे त्याला आणायचे हे नंतर लागेल जीव लाऊन जीवा पलीकडे  सांभाळून ठेवलं आत्तापर्यंत कपाटात जागा राहिली नाही. त्या त्या वयात ठीक होते पण आता त्याची काही गरज नाही. गरज संपायला हवी, आता हे सर्व साठवण्याची कुठे किती कसे भरायचे हे आता कमी करून अलिप्त राहिले पाहिजे, हे मला दोन चार वर्षांपूर्वी मुलांनी सांगितलं होतं की तू काहीही आणू नको तुला जे वाटतं तू स्वतःला खर्च कर, आता हे तू बंद कर. खूप जणांना आत्तापर्यंत खूप दिलेस.

सुख दुःखाचे डोंगर कोसळले त्यात आपण कमी पडलो का अधिक पडलो हे शल्य आता विसरायचे. यातून बाहेर पडायचे आहे आत बाहेर काही नको. आता फक्त एकच कप्पा तना मनात. एकच मूर्ती ती देवबाप्पाची. गजाननाचा धावा. सुंदर त्याच्या निर्मितीला व निसर्गाला डोळे भरुन बघायचे फक्त रिक्त- मुक्त होता होता अलगत निघून जायचे, ह्या माया -मोहातून जाण्या साठी आता आपली बॅग भरायची पण कशी?हसत हसत परतीच्या प्रवासासाठी!

 "आयुष्याच्या धामधुमीत कधी आनंदी कधी उदास कधी विजय तर कधी पराजय  हे ठरलेलेच असते .तशातच जो हसत खेळत जीवन जगतो त्याचे यशस्वी जीवन जगण्यास यशस्वी ठरतो.😊🙋