sulahar

'सुलहर ' सहर्ष सादर करित आहे "विचारमंथन" - तुम्हा सर्वांना माझ्याकडून नवीन वर्षाच्या हार्दिक शुभेच्छा आणि अभिनंदन 🌹 नूतन वर्षाचे स्वागत करायचे पण त्याआधी जाणाऱ्या वर्षाला आनंदाने निरोप द्यायचा. कारण जुने गेले म्हणून नवीन आले. 2020 हे वर्ष covid-19 करोना चे होते. त्याने गरिबापासून श्रीमंतापर्यंत सर्वांना एकसारखी वागणूक दिली. त्याच्या तडाख्यात जो आला त्याला सोडलेच नाही. हे जरी खरे असले तरी Corona ने सगळ्यांना आत्मनिर्भर राहण्यास शिकवले, नात्यातली ओढ निर्माण केली आणि एकमेकांशी प्रेमाने वागावे हे लक्षात आणून दिले. त्या संकटाला सर्वांनी धीराने तोंड दिले.  असो, नूतन वर्षाचे स्वागत गेल्या वर्षीच्या कडू आठवणी डिलीट करून व गोड आठवणींना उजाळा देऊन करायचे. मागील वर्षी अपूर्ण राहिलेले काही प्लॅन किंवा उपक्रम नव्याने सुरु करून नवीन गोष्टी करायच्या त्या पण जिद्दीने. "केल्याने होत आहे रे, आधी केलेची पाहिजे "! आधी करा, नुसते साखर गोड आहे हे पेपरवर लिहून चालत नाही तर ती खावी लागते व पचवावी पण लागते. नवीन वर्ष दरवर्षी येते पण प्रत्येक वेगवेगळ्या घटनांनी व प्रसंगांनी बनत जाते...

'सुलहर ' सहर्ष सादर करित आहे "विचारमंथन" - आज नाताळ. केक हा ख्रिश्चन लोकांचा नाताळातला एक खूप आवडता आणि प्रचलित पदार्थ. पण आता सर्वदूर सर्वांना प्रत्येक फंक्शन मध्ये केक हवाच असतो. तसे बघितले तर केक हा काही वर्षांपूर्वी फक्त ख्रिश्चन लोकांमध्ये जास्त प्रचलित होता. आपल्याकडे जसे दिवाळीत लाडू करंजी मुख्य असतात तसे त्यांच्याकडे नाताळात केक हा मुख्य पदार्थ आहे. आम्हाला लहानपणी केकची इतकीच माहिती होती की तो नाताळात ख्रिश्चन लोक बनवितात. त्याहून जास्त माहिती म्हणजे तो बेकरी प्रॉडक्ट आहे. काही वर्षांपूर्वी पर्यंत मराठी लोक तो खात नव्हते कारण त्यात अंडे टाकून बनवत असत पण नंतर हळूहळू लोकांच्या मागणी नुसार बिनाअंड्याचा केक - मिल्क केक मिळू लागला. ज्या लोकांना अंडे चालत नाही ते लोक असा केक खाऊ लागले. वाढदिवसाच्या दिवशी तर केक असतोच असतो. तो कापल्याशिवाय कार्यक्रम पूर्ण होतच नाही. कोणी महत्त्वाचे पाहुणे येणे बाकी असले तर म्हणतात "थांबा ! त्यांना येऊ द्या मगच केक कापू!" केकचे महत्त्व एवढे वाढले आहे. वाढदिवसाच्या पार्टीत कितीही खाण्याचे प्रकार असले तरी गोडाची जागा केकने प...

'सुलहर ' सहर्ष सादर करित आहे "विचारमंथन" - 🌹"मोबाईल - एक क्रांती "🌹 मोबाईल हा आपल्या जीवनातील एक आवश्यक, अविभाज्य घटक झालेला आहे. पूर्वी ज्याच्याजवळ मोबाईल तो श्रीमंत असे समजायचे. मोबाईल कुठेही आणि केव्हाही आपल्याजवळ असतो. अगदी आपल्या श्वासा सारखा. लहान मुलांपासून वयस्कर/ज्येष्ठ नागरिकांपर्यंत सर्वांनजवळ असतो. इतका की "जेथे जातो तेथे तू माझा सांगाती"! आपल्यापेक्षा लहान मुलं तरबेज झालेली आहेत. एक गोष्ट खरी की त्यामुळे पूर्ण विश्व आपल्या मुठीत सामावले आहे. किती फास्ट आणि किती वास्ट जाळे पसरले आहे. उत्तम दर्जाचा कॅमेरा,  व्हिडिओ चित्रीकरण, घडय़ाळ, रिमाइंडर या आणि अशा अनेक गोष्टी त्या छोट्या आकारात समावण्यात यश आलेले आहे. इंटरनेटची सोय झाल्यापासून तर स्मार्टफोन जो वापरतो तो तर अगदी स्मार्ट बनलेला आहे. आता प्रत्येकाला फोन नंबर ची डायरी जवळ खिशात बाळगायची गरज नाही. सगळे नंबर एक बटन दाबले की लगेच समोर येतात. किती आणि काय  सांगावे ? छोट्याशा मोबाईल मध्ये बटना एवढ्या कॅमेऱ्याच्या निर्मितीची व्याप्ती थक्क करणारी आहे. कॅमेराने तर खूप धमालच केली आहे. प्रत्येक...

'सुलहर ' सहर्ष सादर करित आहे "विचारमंथन" - 🌹"मुंबई आणि जगण्याची शैली"🌹 हि मुंबई आहे इथे असेच असते. सकाळी उठणे हे सुद्धा एक कामच आहे, रात्रीची झोप हा फक्त काल्पनिक आराम आहे. दात घासणे आंघोळ करणे यासाठी पुरेसा वेळ नाही, नाश्ता करत असताना तयारी करणे यापेक्षा मजेशीर खेळ नाही.  देवासमोर एक मिनीट हिच सर्वांची देवपुजा असते. हि मुंबई आहे इथे असेच असते. बिल्डींगचे गेट सोडले कि रांगच रांग लागते, रिक्षा, बस, ट्रेनचे टिकीट अगदी काहिहि कारण चालते. रस्त्यावरून चालणारा प्रत्येक माणुस धावत असतो, मिनीटाला शंभर पाऊले असा इथे नियम असतो. लोकल ट्रेन सतत सर्वांसाठी धावत असते न थकता न रुकता, लोकल म्हणजे प्रत्येक व्यक्तीची लाईफ लाईन असते, हि मुंबई आहे इथे असेच असते. शिव्या देत शिव्या खात प्लॅटफॉर्मवर पोहोचायचे असते, मुंग्यांमधली साखर शोधावी तसे मित्रांना शोधायचे असते. ट्रेनमधील मित्र मैत्रीला जागणारे असतात.  एकामुळे दुसऱ्याला जागा मिळेल असे जागा अडवून बसतात.  रिझर्वेशन नसुनही प्रत्येकाची जागा फिक्स असते, ही मुंबई आहे इथे असेच असते. आत्तापर्यंत मुंबई सर्व भीषण कठीण अपघातातून बाहेर...

'सुलहर ' सहर्ष सादर करित आहे "विचारमंथन" -                   "पोळीचा कुस्करा" "अगं आई आज नाश्ता काय? त्या दिवशीसारखाच नाश्ता कर बरं!" तितक्यात बाहेरुन आवाज आला मैत्रिणीचा 'अगं मी पण आलीये बरं खायला!' तर आई म्हणाली, 'नाही ग ! तू खूप दिवसांनी आलीस. दुसरे करते काहीतरी.' ती म्हणाली, "नाही काकू, तुमच्या हातचा कुस्करा खाण्याचा चान्स नाही सोडणार मी. यापुढे पोहे, सांजा सुद्धा फीके आहे. काही नाही मी तेच खाणार!" आईनी मैत्रिणीसाठी दुसरे काहीतरी नाश्त्यासाठी बनवायचे म्हटले, पण मैत्रीण अडून बसली म्हणाली "दिवाळीचा फराळ खाऊन खूप कंटाळा आला आहे. वेगळं काहीतरी खावे असे वाटते, म्हणुन आता हेच खाणार". हो नाही करता करता शेवटी ऐकावे लागले तिचे आणि आईनी सर्वांसाठी गरमागरम कुस्करा केला. सर्वांनी चवीने व पोटभर खाल्ला.  मग गप्पा सुरु झाल्या. मैत्रिणीने विचारले की कसा केला काकू कुस्करा ? "काही नाही ग, शिळ्या पोळीचा हाताने बारीक चूरमा करून घेतला. कांदा, कोथिंबीर , दाणे तयारी करून ठेवली. कढई तापत ठेवली. त्यात तेल, मोहरी, जिरे, मग बारीक ...